رشته كوه استوار
من چه سبزم امروز...
خوب بذار فكر كنم ببينم چه خاطره اي الان به ذهنم مي آد،آهان ورزش مورد علاقه من در دوران كودكي دوچرخه سواري بود البته الان هم هست ولي خوب متاسفانه!!!يادم ميآد وقتي دوچرخه سواري ميكردم يكبار نشد بتونم براي مهموني ها شلوارك پام كنم چون از بس جاي زخم روش بود مايه آبروريزي ميشد.سرتون رو درد نمي آرم نمودونم چرا هميشه من بايد به بدترين وجه زمين ميخوردم تازه دو بار هم سرم شكست و از زخم هاي دستم و سوزشش هم نپرسين .يادم كه ميآد حالم گرفته ميشه.بيچاره پدر و مادر فكر كنم مجبور بودن ماهي يكي دو تا شلوار بخرن.مريم جون اين يكي از افتخارات دوران كودكي من كه در سن وسال جواني و استعفا از دوچرخه سواري به فوتبال هاي دبيرستان كشيده شدو بلاهائي كه سر خودم مي آوردم.شانس آوردم نميدونم اگه شنا رو حرفه اي دنبال ميكردم چه بلائي سرم مياومد؟؟؟شايد تا الان دو،سه بار غرق شده بودم يا شايدم ملتي از دست من غرق ميشدن؟؟؟
1 Comments:
نه...همون بهتر كه الان واسه خودت از هر ورزشي كناره گرفتي.
اون موقع كوچيك بودي جاي زخمهات مي تونست خوب بشه. الان تبديل به چي ميشد نميشه گفت!! D: