رشته كوه استوار
من چه سبزم امروز...
سلام
بالاخره بعد از مدت خیلی زیادی تصمیم گرفتم از قافله وبلاگ نویس ها عقب نیفتم ونوشتن رو شروع کنم.نمی دونم میخواهم بیشتر در چه موردی بنویسم.دوستانی که سابقه این کار رو دارین لطفا راهنمائی کنین.
4 Comments:
عاليه...
خوشحالم كه اومدي.
هرچي كه دوست داري بنويس
اصلا كار سختي نيست.
هرچي رو كه فكر مي كني دلت ميخواد فرياد بزني ولي نميشه
اون چيزهايي كه مدتهاست مونده رو دلت.
هرچيزي كه مي بيني و مي شنوي.
هرچي كه ميخواهي ما هم درباره اش بدونيم و نظر بديم.
پس بيا . منتظريم.

Anonymous Ali said...
به خودت، به مريم پاييزي، به ما ، به همه اونايي كه ميشناسي يا نميشناسي ، با نوشته هات اميد و انرژي مثبت بيشتر بده
و گاهي اگه دلت گرفته بود ، اميد و انرژي مثبت بگير
هميشه براي نوشتن يه چيزي هست
چون هميشه چيزايي تو سرمون هست و بهشون فكر ميكنيم
مثلا همين مورچه هايي كه مريم پاييزي ازشون گفته يا خيلي كلي تر مثل انتظار، عشق، كار، آينده
بنويس لطفا
روي يه خواننده حتما حساب كن

خب همون خاطرات كودكي ات رو كه مي گي بنويس...
همه بدونن اگه من چندسال ديگه از خونه در رفتم بي دليل نبوده D:

Blogger Coral said...
به به

چه تمپلیت قشنگی

می شه راجع به یه عکستون که جلوی نرده های بالکن خونتون ایستادید بیشتر توضیح بدید؟؟
:D:D